Monthly Archives: June 2008

ชีวิตนั้น แสนสบาย ดั่งความฝัน   เราตื่นเช้า มาพบกับ วันที่แสน จะสดใส พลันมองออก ไปข้างนอก ขอบหน้าต่าง แดดออกจ้า   เข้าห้องน้ำ แปรงวางอยู่ พร้อมกับยา ถูกบีบพร้อม ไว้บนนั้น   ที่โต๊ะกิน มีอาหาร พร้อมรับทาน ทั้งช้อนส้อม วางข้างจาน ทานอิ่มปุ๊ป ก็ลุกปั๊ป ไม่แยแส ชั่วครู่เดียว มีคนเก็บ   เดินตรงไป ที่ประตู นั่งลงตรง เก้าอี้ใกล้ เพียงชี้นิ้ว มีคนหยิบ นำรองเท้า มาสวมให้ พร้อมลุกเดิน ออกจากบ้าน … Continue reading →

"อารมณ์" เป็นตัวแปรสำคัญที่ทำให้มนุษย์ต่างจากสัตว์ชนิดอื่นอย่างสิ้นเชิง   จะว่าไปอันที่จริงผมก็ไม่รู้ว่า หมา แมวนั้นมีอารมณ์เป็นอย่างไร แต่คาดเดาว่าคงไม่หลากหลายเท่ามนุษย์เป็นแน่ เพราะมนุษย์นั้นมีความแปรปรวนในอารมณ์สูงมากจนไม่อาจบอกได้อย่างแน่ชัดว่า ตอนนี้เราอยู่ในอารมณ์ใด   บางครั้งในขณะที่เรากำลังหัวเราะอยู่นั้น จริงๆแล้ว ลึกลงไปข้างในเราก็กำลังเสียใจอยู่เช่นกัน เพียงแต่ในขณะนั้นความรู้สึกร่าเริงมันปรากฏออกมาได้เด่นชัดกว่าเท่านั้น   คำพูดทำนองที่ว่า ถ้าเราหัวเราะมากๆ เดี๋ยวเราอาจจะต้องเสียน้ำตานั้น ไม่ใช่คำพูดที่กล่าวเลื่อนลอย หรือว่าทำนายอนาคตอย่างแม่นยำแต่ประการใด แม้บ่อยครั้งมักเป็นเช่นนั้น ทั้งนี้ก็เพราะว่าเราอาศัยอยู่ในโลกที่อนาคตข้างหน้าเป็นเรื่องที่ไม่แน่นอน และหลายสิ่งก็เกิดขึ้นพร้อมๆกัน ท่ามกลางความสับสน ดั่งปรัชญาพุทธที่ว่า อนิจจัง หรือ ความไม่เที่ยง   ถ้าตอนนี้เราหัวเราะเดี๋ยวเราก็อาจจะซึมบ้าง เพราะว่าเราต้องใช้พลังงานในการร่าเริง พอเราเศร้าซึมก็เหมือนเก็บพลังงานไว้ รอเวลาที่มีเรื่องดีๆเข้ามา เราก็จะระเบิดพลังงานพวกนั้นออกไปหัวเราะร่าบ้างก็เท่านั้น   นั่นไม่ใช่การทำนายทายทักที่แม่นยำอะไร ก็เพียงแต่การมองโลกอย่างเข้าใจ และมันก็เป็นไปเช่นนั้นจริงๆ   ถ้าจะมีอะไรในโลกนี้ที่เข้าใจได้ยากจริงๆบ้าง … Continue reading →