เหตุผลของเวลา

"ยิ่งรอยิ่งนาน ยิ่งผ่านอะไรไปนานๆใจยิ่งหวั่นไหว" ฟังแล้วสะดุดหน้าคะมำเลยจริงๆ เป็นประโยคสั้นๆ มีแต่คำง่ายๆ แต่สั่นสะเทือนอารมณ์
พอต่างคนต่างมีเวลา ต่างได้คิด ต่างได้ทบทวน ต่างได้ลอง ต่างได้ทำ ได้ปล่อยให้หัวใจทำตามที่มันเรียกร้อง
ต่างจึงได้ค้นพบ…

และเพราะความต่าง การค้นพบจึงไม่เหมือนกัน คนที่เคยถูกหัวใจเรียกร้องให้อยู่ใกล้เป็นลมหายใจ อาจผันแปรหรือไม่
หรือคนที่หัวใจเคยร่ำร้องให้ออกห่างกลับได้ค้นพบตัวตนที่แท้จริงในร่างที่ถอดรูปจนเหลือแต่แก่นของหัวใจว่า อะไรคือเนื้อแท้ของมัน
และแน่นอนว่าถ้าเราต้องใช้เวลามากมายเพื่อค้นพบในสิ่งที่เราตามหา เราก็ยินดีที่จะพูดได้อย่างเต็มปากซึ่งมาจากแก่นของความจริงใจว่า เราเลือกแล้ว 

และถ้าเรามีทางเลือกคงไม่ยอมให้จากลา…

 

แม้จะนานแต่อย่างน้อยก็คงไม่มีใครที่สามารถพูดได้อย่างมั่นใจและหนักแน่นเช่นที่เราพูด

เพราะมันไม่ได้เกิดขึ้นด้วยความหลง หรือเพียงแวบขึ้นในใจ แต่มันคือความมั่นใจของการกลั่นกรองอย่างดี จนตกผลึก

และนี่คือเหตุผลของเวลา!!!

Advertisement