Monthly Archives: April 2011

“ผมอยากเป็นหมอ ผมอยากเป็นตำรวจ ผมอยากเป็นทหาร หนูอยากเป็นครู หนูอยากเป็นพยาบาล” เสียงเหล่าบรรดาเด็กน้อยดังเบียดกันทันทีที่สิ้นคำถามของครู ในตอนที่เรายังเด็ก เราไม่เคยปิดกั้นความเป็นไปได้ใดๆในการเป็นอะไรก็แล้วแต่ จินตนาการของเด็กพาเราโลดเล่นไปในโลกแห่งความฝันอันแสนสุข พอโตขึ้นมาเป็นวัยรุ่น บางคนก็อยากเป็นนักร้อง อยากเป็นดารา อยากมีชื่อเสียง แต่มีเพียงกี่คนกันที่ไปถึงความฝันเหล่านั้น ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ว่าพื้นที่เหล่านั้นไม่เพียงพอสำหรับการยืนของเหล่านักล่าฝันด้วยซ้ำ แต่กลับเป็นพวกเค้าเองต่างหากที่หยุดความตั้งใจไว้ และไม่ไปต่อ แม้เราอาจจะได้ยินคำว่า “คุณจะไม่ได้ไปต่อ” จากรายการล่าฝันใดๆก็แล้วแต่นั้น คุณเคยนึกมั้ยว่า คำพูดนี้หยุดคนๆนั้นไปจริงๆหรือเปล่า บ่อยครั้งไปที่ผู้ที่ยืนหยัดอยู่ในเวทีการแข่งขันจนเป็นคนสุดท้ายนั้น กลับไปไม่ถึงฝันเสียเอง บางครั้งความฝันที่มันเป็นความฝันของเราจริงๆนั้น ไม่ได้มีเพียงแค่โอกาสเดียวด้วยซ้ำไป บางครั้งมีโอกาส พลาดไป เผลอๆ มันก็แวบกลับมาใหม่ มักจะเป็นเราเองที่พลาดฉวยไว้ หรือบางครั้งก็แวบกลับมา แต่เราไ่ม่รู้ว่ามันมา เพราะเราไม่ได้เปิดใจ เตรียมตัวให้พร้อมกลับโอกาส วันที่เราโตเป็นผู้ใหญ่ ต้องเผชิญหน้ากับความเป็นจริง เช่น บิลค่าโทรศัพท์ เรากลับค้นพบว่า … Continue reading →